مردم هرگاه صدایم می زنند به ماه شباهتم می دهند*.ماه تو را هم به یاد من می اندازد با این تفاوت که تو ماه را شبیه به من می دانی(خودم یادت داده ام که همیشه اینطور بگویی!)خودمانیم ماه زیباست من هم زیبا هستم(تو یادم داده ای که همیشه اینطور بگویم!)اما هیج شباهتی به هم نداریم!
*:آیسان یعنی مثل ماه
دوستداشتن:
نخستین کسی باشید که این را دوست دارد.
This entry was posted on سپتامبر 30, 2010 at 5:08 ب.ظ. and is filed under پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد. شما میتوانید هرگونه پاسخ به این ورودی را از راه خوراک RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
اکتبر 1, 2010 در 9:10 ق.ظ. |
mardi ke rooz raa dar chashmaane to kesh midad…
kasi ke dar jibhaayash 5zari hamishe gerye mikard…
dasti ke maah raa chon lakei sepid, az lebaase khaabe khodaa kesh raft;
az koochehaaie rasht
sharmande migozasht…
(fonte farsı nadaram sharmande)
اکتبر 3, 2010 در 12:42 ق.ظ. |
زنده باد اعتماد به نفسی که به تو می دهد طرف!
چه عجب دستِ آخر نوشتی…
اکتبر 3, 2010 در 8:50 ق.ظ. |
بعضیا حسودن ماه جان، به دل نگیر!
(محسن یه سر بزن اینو بخون!)
مثل هیشه آیسان، ماه جان، پر از زنانگی و حق زن-انسان بودن!
مرسی.
اکتبر 5, 2010 در 4:48 ب.ظ. |
خانوم ما چاکریم
اکتبر 5, 2010 در 5:43 ب.ظ. |
محسن جان شما پی قمرهای مصنوعی خودت باش ؛)
اکتبر 7, 2010 در 5:10 ق.ظ. |
ولله من ننوشتم اعتماد به نفسِ کاذب…
نوشتم اعتماد به نفس…
چیزی رو نفی نکردم…
اکتبر 10, 2010 در 3:33 ب.ظ. |
mahi ……che bege che na …. ba maryam besyar movafegham